КУРЫМЕШ
КУРЫМЕШ (курымешлан) ШИНЧАМ ПЕТЫРАШ (кумаш, кумен возаш), Г. курымеш сӹнзӓм питӹрӓш (кымаш, кымен вазаш)
книжн. (букв. навеки глаза закрывать, закрыть).
◊ ЗАКРЫВАТЬ, ЗАКРЫТЬ ГЛАЗА НАВЕКИ.
Умирать, умереть.
    Тыгай лÿмлӧ профессор уке лие. Курымешлан шинчажым петырыш. Не стало такого известного профессора. Навеки закрыл глаза.
    – Колымаш, маныт, пÿетым ончен ок тол. – Мӧҥгыштыжӧ ватыже, курымешлан шинчам кумен вочшо марийже ончылан вуйжо дене лап лийын, утен каен шортеш… В. Сапаев. Кÿдырчан йӱр годым. – Говорят, что смерть не приходит, глядя на зубы. – Дома его жена, склонив голову перед умершим мужем, плачет навзрыд…
    Кенвацмыкыжы, тӹдӹн (Ритан) кӓпшӹ топ ганьы земля вӹлецӹн ик-кок гӓнӓ эче тӹргештен, но вара ладнангын, курымеш сӹнзӓжӹм питӹрен… В. Родюшкина. Ӹшкӹмӹн ӹлӹмӓшок сериал ганьы. Когда она (Рита) упала, её тело, словно мяч, ещё один-два раза отскочило от земли, но потом успокоилось, она навеки закрыла глаза…