конец
коне́ц
м.
1. мучаш
    конец палки тоя мучаш
    конец месяца тылзе мучаш
2. перен. разг. (смерть) мучаш, кошартыш, колымаш
    ему пришёл конец тудлан мучаш толын шуын
    ◊ под конец пытартышлан, кошартышлан
    на худой конец нима укеште, сайже укеште
    конца-краю (или края) нет мучашыжат-тӱҥалтышыжат уке
    концы в воду кышажат кодын огыл, кышажым ӱштын
    со всех концов чыла велымат, тӱрлӧ верла гыч
    до конца мучаш марте, кошартымешке
    без конца чарныде, мучашдымын
    положить конец чему-либо чарнаш, кошарташ